ตอนนี้ผมยังทำใจไม่ได้เลยซักนิด....------------------------------

PS.-ถึงทุกๆคนน่ะงับ ผมขอโทษจริงๆ

ที่ช่วงนี้ไม่ได้กลับไปเม้นตอบเลย

ไม่ว่าจะเป็นในDek-D หรือ Exteen

ไม่ไช่ว่าผม หยิ่งน่ะงับ

แต่ตอนนี้ใจผมสับสนเหลือเกิน...

แล้วเวลาผมไม่มีเลย.... แล้วผมจะกลับ

ไปตอบทุกคนน่ะงับ ^ ^"

-ถึงน้องสาวสุดอึดคนนึงที่ ยอมนั่งโต้รุ่ง

กับพี่ จนถึงตอนที่ ข้าวโพดจากพี่ไป

ถึงแม้ว่าเจ้าจะอึด ไม่นอนอยู่แล้วก็เถอะ

แถมยังชอบ ร้อง หลงๆ อีก

(จะหลงป่ายถึงหนาย หื้อ??)

นั่นคือ

http://penagift.exteen.com/

นู๋แป้ง(อุส่าไม่เติมนครบาลให้แล้วน่ะ)

-ถึงพี่สาว ที่ผมคุย MSN ด้วยในคืนนั้น

ผมขอโทษจริงๆน่ะงับที่ไม่ได้ อยู่เป็นเพื่อนอย่างที่เคย

แล้วผมจะช่วยกลับไปแต่งหน้านิยายให้งับ

(อยากรู้มั้ยงับ พี่สาวผมคนนั้นคือใคร ..

http://my.dek-d.com//story/view.php?id=248847

นิเองเละงับ ^^เป็น นิยายYaoi น่ะงับ

SM เลือดสาดแบบที่ผมชอบเลย (ได้ทีโปรโมทเลยตู)

-ถึงที่สาวอีกคนที่สำคัญกับผมมากๆ~!!!

ผู้ที่ยอมคุยดทรศัพท์กับคนบ้าๆ ประสาทๆอย่างผม

และยอม นั่งร คนที่นัดแล้วไม่เป็นนัด

นั่งรถตรูดช้าที่ร้านเน็ท ของอภัยงับ

*โค้งงามๆ*

และท่านนั้นจะเป้นใครไปไม่ได้นอกจาก

ท่านนี้ฮ่ะ http://sleazoid.exteen.com/

ท่านพี่โรส...(อุส่าไม่เติมนครบาลให้น่ะ)

และสุดท้ายยยยยยยยยยยยยย

ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน

เรื่องของผม

ไม่รุ้ว่าอ่านเข้าใจหรือเปล่า

ท่านจะอ่านหรือไม่อ่าน...(เรื่องมันโคะตะระยาว)

แต่ถึงยังไงแค่ท่นคลิ๊กเข้ามา

ก็ขอบคุณากเหละงับ

อย่างที่บอก

แล้วผมจะตามไปตอบให้ครบทุกท่านเลยน่ะงับ

ตอนนี้ขอตัวไปนอนก่อน เริ่มไม่ไหวแล้ว


edit @ 2007/04/18 05:00:24


edit @ 2007/04/18 05:22:23

edit @ 2007/04/18 06:52:57


edit @ 2007/04/18 06:58:46

edit @ 2007/04/18 07:02:05
edit @ 2007/04/18 07:06:51
edit @ 2007/04/18 16:16:06
edit @ 2007/04/18 16:24:49

ภาพของไอข้าวโพด

ยังคงหลอกหลอนผมตลอดเวลา.....

ภาพที่มันโดนงูรัด..

ไอ้งูหลามตัวใหญ่...

ที่แม้ ผมจะไม่เห็น แต่จินตนการได้

ความทรมาณที่มันได้รับ...

เหมือนว่าผมจะรับรู้ได้.....

ทำไม ทำไม ผมช่วย มัน ไม่ได้

......

ความคิดเหล่านี้ ไหลวนอยู่ในหัวสมองของผมตลอด


..................................................

เหตุการณ์ของเมื่อวาน

หลังจากที่เกิดเรื่อง

ผมมานั่งหน้าคอม

พิมพ์เหตุการณ์ทุกอย่างลงในบลอค

น้ำตาที่ไหลออกมาจากคนอย่างผม

คนที่ไม่เคยกลัวอะไร ไม่แคร์อะไร

ไม่คิดว่าจิดใจของผม จะอ่อนแอขนาดนี้

...รู้สึกเสียฟรอม์ซะมัด

แต่ทำไมมันห้ามไม่ได้น่ะ??

ภาพศพ.. ภาพคนตาย.. เลือด...ผี หรืออะไร

ผมไม่เคยกลัวซักนัก.. ออกจะชอบด้วยซ้ำ...

........

เวลาตอนนั้นผมกินข้าวไม่ลง

แม้ว่าจะไม่ได้นอนเลยและไม่ได้กินข้าวเลย

(ผมเป็นคนที่เล